Na co przeznaczyć 1 procent? Na serce Błażeja

Kiedyś nawet bym nie przypuszczała, że stanę pod kościołem, żeby zbierać pieniądze. Ale dla tego małego zrobię wszystko - uśmiecha się babcia nienarodzonego, a już ciężko chorego chłopca.

Marta urodzi Błażeja pod koniec lutego lub na początku marca. "Ciążowe" dokumenty gromadzi w teczce. W foliowej koszulce - zdjęcia synka zrobione podczas USG. Widać czoło, nosek i rękę. - Strasznie się wtedy kręcił i ciągle odwracał - uśmiecha się Marta. - A tu jest jego serce.

To dwie czarne plamki. Ta u góry - jak fasolka. Ta na dole - ledwie widoczna.

W październiku 2008 roku Marta Borowik była w 18. tygodniu ciąży. Prowadzący ją lekarz robił USG i coś go zaniepokoiło. Dał Marcie skierowanie do Rudy Śląskiej, gdzie znajduje się najbliższy Częstochowie ośrodek badań prenatalnych - NZOZ Genom. Wykonane tam badania potwierdziły najgorsze obawy ginekologa: mały Błażej cierpi na HLHS - brak lewej komory serca.

- Pan doktor powiedział mi, że powodem tego mógł być np. wirus. Choćby wirus opryszczki; każdy z nas nosi go w sobie bez żadnej szkody, ale tu akurat mógł zaatakować dziecko - opowiada Marta.

Choroba

Na razie mały jest bezpieczny: oddycha za niego mama, korzysta z jej krwiobiegu. Ale by żyć samodzielnie, musi przejść trzy ciężkie operacje na otwartym sercu. Pierwsza, najdroższa - przeszczepienie łuku aorty - robiona jest kilka dni po porodzie. Dwie pozostałe - w ciągu dwóch pierwszych lat życia. W Polsce coś takiego robi się w Zabrzu, podkrakowskim Prokocimiu, Łodzi i Warszawie.

- Tyle usłyszałam w Rudzie Śląskiej - opowiada Marta. Ma dopiero 21 lat, to jej pierwsze dziecko. Kiedy wróciła z Rudy Śląskiej, od razu siadła do internetu. Chciała się dowiedzieć wszystkiego o chorobie i metodach jej leczenia. I wtedy - na forach internetowych, gdzie komunikują się rodzice innych dzieci z HLHS - przeczytała o prof. Edwardzie Malcu z Monachium. Trafiła też na stronę fundacji Cor Infantis z Lublina - jedynej w Polsce zajmującej się dziećmi nienarodzonymi z wadami serca.

- Natychmiast się z nią skontaktowaliśmy. Tam nam dali numer telefonu do profesora. Zadzwoniliśmy do Monachium. Profesor poprosił o przesłanie mu wyników badań i zakwalifikował Błażeja do operacji. Ale też uprzedził, jakie są to koszty.

Pierwsza operacja kosztuje - wraz z porodem - 32 tys. euro, kolejne dwie - 17 tys. euro każda.

- Dla nas była to kwota niewyobrażalna, ręce nam opadły - opowiadają Marta i jej mama. - Zaczęłyśmy rozważać, czy nie zrezygnować, ograniczyć się do tego, co leży w zasięgu naszych możliwości.

Marta zaczęła jeździć na badania do Centrum Zdrowia Matki Polki. - Bo ostatecznie zdecydowałam się na Łódź. Cały czas jednak tłukła mi się po głowie myśl, że dopiero co było operowane u profesora inne dziecko z Częstochowy - mała Antosia. I że skoro jednemu dziecku się udało, to czemu nam ma się nie udać. Nawiązałam z mamą Antosi kontakt. I tak naprawdę wszystko, co potem robiliśmy całą rodziną, było powtórzeniem drogi, którą przeszli rodzice tamtej dziewczynki.

Pieniądze

Marta Borowik skończyła technikum hotelarskie w "Żeromskim", ale pracuje w biurze firmy budowlanej. Zarabia miesięcznie 845 zł na rękę. Ojciec Błażeja, jak twierdzi Marta, nie pomaga jej, zdecydowała się odejść od niego. Jej brat jeszcze jest uczniem, w tym roku będzie zdawał maturę. Ich mama Olga od 17 lat jest na rencie z powodu niewydolności nerek, dostaje na miesiąc 430 zł. Ojciec - policjant emeryt po zawale serca - ma emerytury i renty w sumie 2700 zł. Z tego wszystkiego nie da się zebrać 66 tys. euro potrzebnych na trzy operacje.

- Dlatego zaczęliśmy prosić o pieniądze innych ludzi. Nigdy w życiu bym nie przypuszczała, że kiedyś stanę pod kościołem ze skarbonką - uśmiecha się pani Olga. Cała rodzina wierzy, że z datków uzbiera się potrzebna kwota.

- Chciałyśmy, żeby ludzie wiedzieli, na co dają. Dlatego wzięłam się za robienie ulotek, opowiadam w nich o chorobie Błażeja. Do tej pory wydrukowałam ich ze 20 tysięcy. Rozdajemy je wszędzie i wszystkim - opowiada pani Olga. - Pojemniki na pieniądze dostałyśmy od fundacji Cor Infantis. Wszystkie zaplombowane, dlatego przez cały czas zbiórki nie mieliśmy pojęcia, ile pieniędzy było w środku.

Skarbonki już są w lubelskiej siedzibie fundacji. Komisyjnie je otwarto, trwa liczenie pieniędzy. Na razie jest tego ok. 60 tys. zł. To ok. 13 tys. euro. Czyli za mało nawet na pierwszą operację.

Fundacja założyła też Błażejowi konto. - Ale żeby ktoś coś wpłacił, musi się o naszym chłopcu dowiedzieć. Dlatego zaczęłyśmy chodzić do firm i prosić o pomoc - opowiadają mama i babcia chłopca.

Pomoc

Naprzeciwko domu Borowików ma siedzibę niewielka firma komputerowa. Jej właściciel gdy dowiedział się o dziecku Marty, założył mu stronę internetową - www.serceblazeja.pl. Na niej publikuje się wszystkie wiadomości o chorym maluchu.

Wielka przezroczysta skarbonka stanęła w zakładzie fryzjerskim w sąsiedztwie.