Powodzianie: Urzędnik przepisów nam nie tłumaczy

- Ciągle nas sprawdzają, fotografują szkody. Komisje chodzą jedna za drugą. Nikt nam jednak nie tłumaczy przepisów - skarżą się powodzianie z Aniołowa, którzy nie dostaną zwrotu pieniędzy za remont zalanych domów.

Pana Darka z Aniołowa zalało na początku maja. Woda zniszczyła całą podłogę na parterze: panele, parkiet, wszystko do wyrzucenia. Kiedy więc dostał pierwszą zapomogę - według zapowiedzi "do 6 tys. zł na pierwsze bieżące potrzeby" - kupił kafle, kleje i zaprawy. - Nikt nam nie tłumaczył, co oznacza "bieżące potrzeby". Kupiłem więc to, co rzeczywiście było mi potrzebne - mówi pan Darek. - Po co miałem w pierwszej kolejności kupić lodówkę, pralkę, czy szafę, jeśli i tak nie miałbym ich na czym postawić - dodaje.

Powodzianie - według rządowych zapowiedzi - mogli też ubiegać się o kolejne pieniądze: do 20 tys. zł na remont domów i gospodarstw. Trzeba było jedynie złożyć wnioski w MOPS-ie. Termin: do 25 czerwca 2010 roku.

- Ta podłoga była dla mojej rodziny "bieżąca", dlatego wydałem na nią pieniądze z tych 6 tys. zł. Wziąłem więc faktury, przedkładam to wszystko urzędniczce z MOPS-u, a ona do mnie mówi, że są nieważne i że te wszystkie dokumenty mogę sobie włożyć w buty - mówi zirytowany pan Darek. W MOPS-ie dowiedział się, że najpierw powinienem złożyć podanie o dofinansowanie, a dopiero później robić zakupy. - Dwa dni różnicy i już mogę się pożegnać ze zwrotem za zakupy. Bo takie są przepisy - skarży się pan Darek. Jego sąsiad, który ma podobne problemy z rozliczeniem faktur, dodaje: - Nie mogli nam jasno o tych przepisach powiedzieć? Tak łopatologicznie. Przecież były aż trzy komisje. Ciągle nas sprawdzają, fotografują szkody, z pracy się musimy zwalniać i nic z tego nie wynika. A lepiej by było, gdyby podczas tych wizyt wkładali nam do głowy, co nam można, czego nie. Człowiek w nerwach może nie o wszystkim pamiętać.

MOPS się broni: - W komisjach są ludzie naprawdę kompetentni - mówi dyrektor częstochowskiego ośrodka Marcin Dudek. Wyjaśnia, że z każdym poszkodowanym spisują raport, w którym wyszczególniają, na co przekazać dane środki. Taki zapis to też informacja dla poszkodowanego.

- Pomocą trzeba było objąć ponad 600 gospodarstw - dodaje dyrektor MOPS-u. - Do wszystkich dotarliśmy i to bardzo szybko.

Powodzianie uważają jednak, że informacje urzędników były niezrozumiałe. Szczególnie dla ludzi starszych: - Moja mama nie może sobie z tym wszystkim dać rady. Woda zniszczyła dom, dorobek jej całego życia, a teraz boi się, że może nie mieć żadnej pomocy - dodał pan Darek.

Małgorzata Woźniak, rzeczniczka MSWiA: - Według przepisów, po wydaniu kwoty wypłacanej w pierwszej fazie po powodzi (do 6 tys. zł) nie trzeba mieć żadnych poświadczeń, na o się ją wydało. Nie ma też żadnych wytycznych, czy przepisów mówiących, czy rozliczać faktury z datą przed złożeniem wniosku. Resort ma pieniądze dla poszkodowanych i chce, aby pomoc dotarła do nich jak najszybciej. Natomiast sprawa każdego poszkodowanego jest sprawa indywidualną. I to jest rola pracowników samorządowych, by podchodzili do każdej sprawy indywidualnie. To oni powinni mieć najlepsze rozeznanie, kto i co stracił w powodzi, co musi zrobić w pierwszej kolejności. W sprawach wątpliwych pracownicy samorządowi zawsze mogą skontaktować się z urzędem wojewódzkim.

Komentarz

To wiedzą wszyscy: przepisy są skomplikowane. Rozumieją je tylko prawnicy i może urzędnicy. Zwykły człowiek nie bardzo wie, co znaczy po prawniczemu "potrzeba bieżąca". Dla niego jest to coś, co musi zrobić najpierw.

Nie podejrzewam urzędników MOPS-u o złą wolę. Rzeczywiście szybko dotarli do poszkodowanych, zanieśli ankiety. Ale zapomnieli o jednej ważnej sprawie: dla kogoś, kto działa w stresie, należy mówić "dużymi literami". I jeszcze co chwilę upewniać się, czy wszystko zrozumiał i zapamiętał. Pomoc społeczna to nie tylko kompetencja, to też zwykły ludzki odruch.