Felieton. MPK może być z pasażerów dumne

Przystanek przy szpitalu na Parkitce, sobota, godz. 14. Na autobus czeka kilka osób, w tym kobieta z niepełnosprawną dziewczyną na wózku.

Podjeżdża przegubowiec linii 27, ma odjazd o 14.07. Na jego widok kobieta zaczyna coś mówić podniesionym głosem. Po chwili wiadomo, o co chodzi: według rozkładu miał przyjechać autobus niskopodłogowy, a pojawił się normalny, ze stopniami. - Jak wjadę do środka z wózkiem - pyta zrozpaczona kobieta. - Specjalnie czekałyśmy na ten kurs.

Sama wchodzi do środka, idzie prosto do kierowcy. - Dlaczego nie ma takiego autobusu, jaki jest zaznaczony na rozkładzie? To dzieje się kolejny raz. Znowu będę musiała dzwonić ze skargą - słychać. Kierowca nie traci spokoju: - Dyspozytor dał taki autobus, jaki miał - ucina. Na pytanie kobiety, co w tej sytuacji radzi jej zrobić, nie odpowiada.

Ja radę bym miała - dla niego. Powinien wyjść zza kierownicy, gorąco przeprosić za zmianę w rozkładzie, a potem pomóc wnieść wózek do autobusu. Niestety, w częstochowskim MPK, gdzie ciągle obowiązuje zasada, że to pasażer powinien dostosować się do przewoźnika, a nie przewoźnik do pasażera, to nie przejdzie. Kierowca siedział więc niewzruszony za kółkiem i ani myślał wziąć się do roboty, ratując dobre imię swojej firmy.

Z pomocą kobiecie przyszliśmy my, pasażerowie. Wspólnymi siłami wózek udało się umieścić w środku autobusu. Dostosowaliśmy się. MPK może być z nas dumne.