"Gierkówka"? Przez wiele lat jeździłem nią na stopa

Dzień przed pięćdziesiątymi urodzinami otworzyłem "Gazetę Wyborczą" i co zobaczyłem? "Gierkówka" - chociaż ja raczej nazywam ją dwupasmówką lub trasą - obchodzi 35 lat. Nagle zdałem sobie sprawę, że od wielu lat moje życie było i jest związane z tą drogą.

Należy zacząć od tego, że od urodzenia aż do końca studiów mieszkałem w częstochowskiej dzielnicy Raków, przez którą przebiega trasa. Obserwowałem jej budowę, a w szczególności powstawanie charakterystycznego wiaduktu, zwanego estakadą, nad torami tramwajowymi. W tamtych czasach naprawdę robił wrażenie na uczniu ostatnich lat szkoły podstawowej.

Potem była jesień 1976 roku, początek pierwszej klasy liceum. Już na jednym z pierwszych apeli dyrektor ogłosił, że cała szkoła idzie na otwarcie trasy: 8 października 1976 roku. Tak, tak, oficjalne otwarcie "gierkówki" miało miejsce właśnie przy rakowskim wiadukcie, zwanym estakadą. Odstaliśmy pod nim swoje, zanim rozległy się brawa i towarzysze Gierek oraz Jaroszewicz szybkim krokiem przemknęli nam przed oczami, trzymając w dłoniach lekko zgięte czerwone goździki. Tak to zapamiętałem. Może zachowane gdzieś zdjęcia zweryfikowałyby ten obraz.

Kolejne wspomnienie to początki motoryzacji w mojej rodzinie. Po zdaniu egzaminu na prawo jazdy szczytem marzeń było przejechanie maluchem od szwagra fragmentem dwupasmówki w stronę zjazdu na Olsztyn lub dalej w okolice dzisiejszego Auchana w Poczesnej i z powrotem Bezcenne.

A potem matura i egzaminy wstępne na wyższą uczelnię (kiedyś takie były!). Pamiętam, jak jechałem na ustny z Częstochowy do Sosnowca w nysce złapanej na stopa (w garniturze). To był początek wielu lat jazdy "na okazję" dzięki całej plejadzie żuków, jelczy, starów, nysek, roburów, kamazów (mój syn jeszcze do niedawna myślał, że ten samochód nazywa się KAMA TRZY!). Jak tylko pozwalała pogoda, właśnie w ten sposób przemierzałem odcinek Częstochowa (od rzeczonej estakady) - Sosnowiec (rozjazd przy szpitalu św. Barbary, skąd już blisko było do akademików).

I kolejny szpaler młodzieży jesienią 1986 roku. Akcja śp. Marka Kotańskiego - Łańcuch Czystych Serc. Stoję z młodzieżą z mojego dawnego liceum, gdzie jestem na praktykach studenckich, znowu przy estakadzie, wzdłuż trasy - maleńkiego fragmentu całości od Gdańska do Cieszyna.

Następne rozdziały w moim życiu: praca w Cieszynie, ślub w Będzinie i dalsza jazda dwupasmówką: najpierw maluchem z jednym maluchem, następnie cinquecento, punto (już z dwójką dzieci) itd. Zza szyb kolejnych aut obserwowałem i dalej obserwuję niezastąpioną "gierkówkę", po raz kolejny naprawianą, która niestety, z roku na rok staje się coraz bardziej zatłoczona

PS Moja rodzina przyjechała na pięćdziesiątkę, jakże by inaczej, "gierkówką", a mój tata (emerytowany pracownik częstochowskiej huty, która w dzisiejszej nomenklaturze nazwana by była podwykonawcą przy budowie trasy) dorzucił garść informacji o nieistniejącym już w Częstochowie pomniku, upamiętniającym pomoc wojska przy budowie dwupasmówki. Otóż Pomnik Czynu Żołnierskiego projektowała pani Krystyna Skalska.

A Ty jak zapamiętałeś "gierkówkę"?

Pracowałeś przy budowie "gierkówki", często jeździsz tą trasą albo znasz ciekawe miejsca, gdzie warto się zatrzymać? Czekamy na Twoje wspomnienia, zdjęcia, anegdoty. Najciekawsze wydrukujemy w specjalnym dodatku do "Gazety", który ukaże się 21 października. Główną atrakcją, oprócz Waszych opowieści, będzie szczegółowy opis trasy. Odwiedzimy zajazdy, motele, stacje benzynowe i ciekawe miejsca znajdujące się przy "gierkówce". Napiszemy, gdzie warto się zatrzymać na kawę albo posiłek, które miejsca lepiej omijać z daleka, gdzie czyhają fotoradary i trzeba zdjąć nogę z gazu.

Na wspomnienia o "gierkówce" czekamy do 7 października. Teksty można wysyłać e-mailem na adres: [e-mail] lub tradycyjną pocztą: "Gazeta Wyborcza", ul. Racławicka 6a, 42-200 Częstochowa.